چه سخت است در دیار تنهایی با خاطره ها همسفر بودن

 

چه دشوار است در دل گریستن و تکیه گاهی بس مطمئن را از دست دادن

 

چه جان سختم که بی تو نفس می کشم و نبودنت را تحمل می کنم

 

جای خالیت دلم را می گدازد