امـــروز یــآدمـ افــتآد بـــ ه

 

دفتـــــر خـآطِراتی کـ ه خیــلی وقت اســـت چیــــزی در آن ننوشــــتـ ه امـ

 

بــــآ خودمـ می گــــویمـ:

 

"فکــرَش را بــکن!یکـ روز می میـــری

 

او مــیمآندُ این دفتـــَر"

 

دلمـ می سـوزد برایِ تــو

 

کــــ ه میشکنی روزی کـه من نیستمـُ

 

تــو این دفتـــر را می خــــوآنی

 

خــــُرد می شوی وقتــی میفهـــمی

 

چــــقدر دوستت دـآشتمـ...