پاییز یک شعر است

 

یک شعر بی‌ مانند

 

زیباتر و بهتر

 

از آنچه می‌خوانند

 

پاییز، تصویری

 

رویایی و زیباست

 

مانند افسون است

 

مانند یک رویاست

 

سحر نگاه او

 

جادوی ایام است

 

افسونگر شهر است

 

با این‌ که آرام است

 

او ورد می‌خواند

 

در باغ‌ های زرد

 

می‌ آید از سمتش

 

موج هوای سرد

 

با برگ می‌ رقصد

 

با باد می‌خندد

 

در بازی‌ اش با برگ

 

او چشم می‌ بندد

 

تا می شود پنهان

 

برگ از نگاه او

 

پاییز می گردد

 

دنبال او هر سو

 

هرچند در بازی

 

هر سال بازنده‌ ست

 

بسیار خوشحال است


روی لبش خنده‌ ست

 

من دوست می‌ دارم

 

آوازهایش را

 

هنگام تنهایی

 

لحن صدایش را

 

مانند یک کودک

 

خوب و دل انگیز است

 

یا بهتر از این‌ ها

 

«پاییز، پاییز است!»