خداهم عاشق ما عاشقاست

چه شب ها که در کارگاهِ خیال

ز الماس و مرمر بتی ساختم

به امید وصل فرشته وشی

بسا مَرکب آرزو تاختم

سرانجام صید من آمد به چنگ

ز پیروزمندی سرافراختم

به کام دلم دلبری یافتم

ولیکن به یک لحظه ننواختم

تو بودی دلارام گمگشته ام

که یکدم به مهرت نپرداختم

ز بخت بدم چشم جان کور بود

تو الماس بودی و نشناختم

ز چنگم ربودند دزدان تو را

در آتش چه شب ها که بگداختم

ندامت شرر زد به جانم که من

تو را برده بودم ولی باختم !!!